Geen vlag meer aan

Er was een festival en ik hakte hout. Grote blokken, grote grote bijl. Klein meisje, ik, maar alcohol sterk. Zware zwaai en dan een knal. Met een soort tenniskreun. Kwam hij daarvoor naar me toe? De jongen die de hele dag al hypnotiserend stond te hoepelen. Ik hakte nog wat mootjes en we zoenden. Yes, ik had de hoepeljongen! Maar na niet al te lang kwam ik erachter wat hem naar me had getrokken. ” Wil je in m’n tepel bijten? Hard…heel hard.” Eh, nee, dat was niet waar ik zin in had. Maar hij drong aan. Ik hou als vegetariër al niet van de substantie van vlees, de textuur van een biefstuk om in te kneden bijvoorbeeld. Dus na vooruit, een kneepje, “Harder!” “Eh nee”, haakte ik af. Waardoor we ons toen verplaatsten naar zijn busje.

Ik had geen relatie o.i.d., dus waarom niet die tepelgeile jongen eens even een fijne ochtend bezorgen? Ik was moe.

In zijn camperbusje was hij in no time naakt. Kale vlaggenstok ook. Geen vlag meer aan. Mijn kleine doch ferme rechterhanddruk deed hem meer dan tenniskreunen. Ik moest nog naar huis fietsen, dus wilde ik geen vlekken op mijn jurk, dus richtte noordwaarts en hij kwam – hard, in z’n oog. Bye Bye, Popeye!

True story.

2013-06-13 20.01.25

Advertenties
Getagged , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: